บ้านทานตะวัน มูลนิธิเด็ก ขอบริจาคนมผงช่วยเด็กพิการซ้ำซ้อน (สมองพิการ ตาบอด หูหนวก กล้ามเนื้ออ่อนแรง ) โดยด่วน

ด.ญ.พรรณฌา   บุตรสุทธิจิตต์    น้องหญิง  อายุ ๑๒ ปี พิการตั้งแต่กำเนิด เพราะแม่เป็นโรคหัดเยอรมันในช่วงตั้งครรภ์  มีสมองพิการ ปากแหว่งเพดานโหว่ ไม่สามารถนั่ง หรือลุกขึ้นยืนเดินได้กล้ามเนื้อแขนและขาลีบ จึงไม่สามารถกินอาหารทางปากได้ตามปกติ  ต้องเจาะหน้าท้องเพื่อให้อาหารเหลวหรือนมทางสายยาง ถูกทิ้งให้อยู่ในห้องตามลำพัง ในเวลากลางวัน เพราะ ปู่และพ่อออกไปทำงาน

สภาพปัญหาเด็ก
แม่เด็กติดเชื้อหัดเยอรมันในระหว่างการตั้งครรภ์ แต่ยืนยันไม่ทำแท้ง แม้ว่า แพทย์แนะนำ เพราะมีความเสี่ยงสูงที่เด็กจะเกิดมาพิการ  เมื่อเด็กคลอดออกมามีสมองพิการ ปากแหว่งเพดานโหว่  แม่เด็กรับสภาพความพิการของเด็กไม่ได้จึงหนีไป เมื่อเด็กอายุได้ ๑ ปี

สภาพครอบครัว
แม่เด็กมีภูมิลำเนาอยู่ทางภาคเหนือ เรียนจบชั้นม.๖ ทำงานเป็นธุรการ แต่งงานอยู่กินกับพ่อเด็ก ซึ่งมีอาชีพเป็นพนักงานส่งเอกสาร มีลูกด้วยกัน ๒ คน คนแรกเป็นผู้ชาย มีร่างกายแข็งแรง ปัจจุบันอายุ ๑๓ ปี และเมื่อคลอดน้องหญิงซึ่งมีความพิการแต่กำเนิด แม่เด็กต้องลาออกจากงานมาเลี้ยงลูก
พ่อเด็กจึงต้องหาเลี้ยงครอบครัวเพียงคนเดียว รายได้ลดลง แต่รายจ่ายเพิ่มขึ้น ทั้งค่ายารักษาพยาบาลของน้องหญิง ค่านมผง ค่าใช้จ่ายอื่นๆ ในครอบครัว ญาติของแม่เด็กไม่พอใจ ที่ไม่ส่งเงินกลับไปช่วยทางบ้าน เพราะ ออกจากงานมาเลี้ยงลูก จึงให้แม่เด็กหนีกลับไปบ้านเพื่อแต่งงานใหม่ โดยทิ้งลูกไว้ให้พ่อเลี้ยง และแม่เด็กได้นำสมุดประจำตัวคนพิการของน้องหญิงไปด้วย ทำให้น้องหญิงไม่ได้รับเงินสงเคราะห์คนพิการ  ๕๐๐ บาท/เดือน

พ่อเด็กเกิดอุบัติเหตุขี่รถมอเตอร์ไซด์ชนกับรถยนต์ ในขณะส่งเอกสาร จนสมองบวม ต้องพักรักษาตัวอยู่นานกว่าจะดีขึ้น แต่ไม่เป็นปกติ สมองสั่งงานช้า การรับรู้ต่ำ ทำงานไม่ได้ เครียด ติดเหล้า อารมณ์ก้าวร้าว ชอบทะเลาะวิวาท จึงทำงานที่ไหนไม่ได้นาน

ปู่ของน้องหญิง ในวัย ๖๒ ปี ซึ่งควรจะได้พักผ่อนหลังเกษียณ ดังเช่นผู้สูงวัยทั่วไป แต่กลับต้องมาเป็นเสาหลักของบ้าน ต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูหลานสองคนและลูกชาย ทั้งที่มีอาชีพเป็นคนขับรถส่งของในโรงพิมพ์ใกล้บ้าน เพื่อที่ตอนพักกลางวันจะได้กลับมาป้อนนมทางสายยางให้หลานสาว แต่ถ้าออกไปไกล น้องหญิงต้องอด รอจนกว่าจะถึงตอนเย็น  ส่วนพ่อเด็กแทบจะรับผิดชอบอะไรไม่ได้เลย ได้แต่ตระเวนหางานทำ ชีวิตของน้องหญิงจึงในมือปู่ที่เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง ได้แต่หวังว่าหลานสาวจะมีคนช่วยต่อลมหายใจไม่ให้อดตาย
|
บ้านทานตะวัน มูลนิธิเด็ก จึงเป็นสื่อกลางวอนขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่ใจดี ขอบริจาคนมผงและรถเข็นสำหรับคนพิการ ให้น้องหญิงได้มีโอกาสลุกนั่ง หรือออกมาดูโลกภายนอกและไปโรงพยาบาลได้สะดวกขึ้น เพื่อที่ปู่จะได้ไม่ต้องอุ้ม

ผู้ใหญ่ใจดีท่านใด ต้องการช่วยเหลือน้องหญิง และเด็ก ๆ ในบ้านทานตะวัน สามารถบริจาคนมผง (ไม่จำกัดยี่ห้อ)ได้ที่ บ้านทานตะวัน มูลนิธิเด็ก ๙๕/๒๔ หมู่ที่ ๖ ซ.กระทุ่มล้ม ๑๘ ถ.พุทธมณฑลสาย ๔ ต.กระทุ่มล้ม อ.สามพราน จ.นครปฐม ๗๓๒๒๐ โทรศัพท์ ๐-๒๘๑๔-๑๔๘๑ โทรสาร ๐-๒๘๑๔-๐๓๖๙

น้องหญิง อายุ ๑๒ ปี  พิการซ้ำซ้อน (สมองพิการ ตาบอด หูหนวก กล้ามเนื้ออ่อนแรง )	เจ็บปวด หิวโหย ตามลำพัง รอความหวัง มีลมหายใจ ได้เติบโต

น้องหญิงกับพ่อ  “ลูกก็เป็นอย่างนี้ ผมก็ตกงาน ไม่รู้จะทำอย่างไร ”	น้องหญิงกับปู่ “ตอนนี้ ทุกชีวิตในบ้าน มีผมเป็นหลัก ถ้าต่อไปไม่มีผม น้องหญิงจะอยู่ได้ไหม ”

ช่วยกันให้อาหารทางสายยาง	เจ้าขวัญอ่อนของปู่

ขอนมผง เอนชัวร์ กลิ่นวนิลา และ รถเข็น คนพิการให้น้องหญิง